خــــــــــدايــــــــــا اے معبــــــــــودم....

من همانم که گاه خندانم، و گاهی گریان..
گاه شکرگزارم و گاهی در حال گله کردن..
گاه بنده توام و گاهی بنده خویش!..

خدای همیشگی ام!....c

من مبتلا به گاه و بی گاههای همواره ام..
بیماری که همیشه به نسخه طبیب خویش عمل نمی کند!
اسیر خویشتنم؛
و گاه و بی گاههای اسارت گونه ام مرا در بر گرفته است..
معبود آزاده ام!.....

بندهای گاهها و بی گاههای زندان تنم را از هم جدا كن!
مرا به آغوش خویش دعوت كن!..
که تشنه ترینم به آن ..
تمام این گاه و بی گاههای مدامم را، ببخش ..
به حق بزرگی و مهربانیت ..
الهي
يکتاي بي همتايي
بر همه چيز بينايي
در همه حال دانايي
الهي عنايت تو کوه است و فضل تو دريا
کوه کي فرسود و دريا کي کاست؟
خـــــــدايــــا
اي داننده ي راز ها ، اي شنونده ي آوازها ، اي بيننده ي نمازها، اي پذيرنده ي نياز ها
از بـــــنده خطـــــا آيــــــد و از تـــــــو عطــــــا
خدايا، خود را از همه به تو وابستم
نوميدم مساز . بگير دستم

 شب بخیر

خدایا

آدم‌های خوب سر راهمان بگذار ...
حس بسیار خوبیست
هنگامی که در لحظه‌ هجوم غم یا ناامیدی یا پریشانی؛
بی هوا کسی سر راه آدم سبز بشود ...
کلامش ، نگاهش؛ حتی نوشته‌اش
آرامش و شادی و امید بپاشد به زندگی ات
فقط از دستِ خودِ خدا برمی‌آمده
که آن آدم را، یا کلام و نگاه و نوشته‌اش را      
برای آن لحظه‌ خاص‌ سرِ راه زندگی ما
بگذارد ...
شاید یکی از دعاهای روزانه ام این باشد:
خدایا مارا واسطه ی خوب شدن حال دیگران قرار بده...

آمین

کوله بار گناهانم بر دوشم سنگینی میکرد...
ندا آمد بر در خانه ام بیا، آنقدر بر در بکوب تا در به رویت وا کنم...
وقتی بر در خانه اش رسیدم
هر چه گشتم در بسته ای ندیدم!!
هر چه بود باز بود...
گفتم: خدایا بر کدامین در بکوبم؟؟؟؟
ندا آمد: این را گفتم که بیایی...
وگرنه من هیچوقت درهای رحمتم را به روی تو نبسته بودم!
کوله بارم بر زمین افتاد و پیشانیم بر خاک...

"مهربان خدایم دوستت دارم"..ُ

مگر می شود دلت به خدا گرم باشد و باز از نا امیدی ها و نشدن ها بگویی؟
با خدا همه چیز بوی شدن به خودش می گیرد .هر میخواهید از فضل او بخواهید

ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍ ،،،
ﺣﺎﻝ ﮐﻪ ﻣﻨﺖ ﻧﻬﺎﺩﯼ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺎﻣﺪﺍﺩﯼ ﺩﮔﺮ ﺑﯿﺪﺍﺭﻡ ﺳﺎﺧﺘﯽ ﻭ ﺟﺎﻧﻢ ﺩﺍﺩﯼ
ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ ، ﺑﺸﻨﻮﻡ ، ﺑﮕﻮﯾﻢ ﻭ ﺑﺪﺍﻧﻢ ، ﺑﺎﺯ ﻣﻨﺖ ﮔﺬﺍﺭ ﻭ ﯾﺎﺭﯾﻢ ﺩﻩ ﺗﺎ
ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﺯﯾﺒﺎ ﺁﻓﺮﯾﺪﯼ .
ﺑﺸﻨﻮﻡ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺳﮑﻮﺕ ﺑﯽ ﭘﻨﺎﻫﺎﻥ ﺭﺍ ،،،
ﺑﺮ ﺯﺑﺎﻥ ﺑﺮﺍﻧﻢ ﺁﻧﭽﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺧﺸﻨﻮﺩ ﻣﯽ ﺳﺎﺯﺩ ﻭ ﺩﺭﮎ ﮐﻨﻢ ﺭﺍﺯﻫﺎﯼ
ﺁﻓﺮﯾﻨﺶ ﺭﺍ ...
ﺧﺪﺍﯾﺎ ...
ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺏ ﺷﺪﻥ ﻭ ﺧﻮﺏ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ ﺍﻣﺎ ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﺎﻝ
ﭘﺮﻭﺍﺯ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺩﺍﺷﺖ ...
ﭘﺲ ﯾﺎﺭﯾﻢ ﮐﻦ ﺗﺎ ﻫﻤﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻠﻘﺘﻢ ﺑﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺒﺎﻟﯽ ...
ﺁﻣﯿﻦ

الھی
در انتظار رحمتت نشسته ام
بدهی کریمی ،
ندهی حکیمی
بخوانی شاکرم ،
برانی صابرم
نه پای گریز دارم
و نه زبان ستیز،
یا ارحم الراحمین
بحق کبریایی خود
بحق رسالت محمد "ص"
بحق ولایت علی "ع"
بحق طهارت زهرا ."س"
بحق مظلومیت حسین "ع"
بحق حقانیت حسن مجتبی "ع"
بحق غربت رضا "ع"
و بحق جمع اولیاء و اوصیاء "ع"
،بهترینها را برای ما و دوستانمان مقدرفرما.
آمین یا رب العالمین...

گویند ابلیس،
زمانی نزد فرعون آمد در حالیکه فرعون خوشه ای انگور در دست داشت و می خورد،
 ابلیس به او گفت: آیا کسی می تواند این خوشه انگور را به مروارید خوش آب و رنگ مبدل سازد؟
فرعون گفت: نه.
ابلیس با شیوه مخصوص خودش (جادوگری و سحر) آن خوشه انگور را به دانه های مروارید تبدیل کرد پس فرعون تعجب کرد و گفت: آفرین بر تو که استاد و ماهری.
ابلیس سیلی ای بر گردن او زد و گفت: مرا با این استادی به بندگی قبول نکردند، تو با این حماقت چگونه دعوی خدایی می کنی؟

خدای خوبم "

" مرا از هرگونه وابستگی رها کن "

دلبستگی و وابستگی به این دنیا و به غیر از تو

بین من و تو فاصله می اندازد و پرده ای جلوی چشمانم و بر روی حقایق آفرینش و خلقت ایجاد می کند.

به من کمک کن تا از وابستگی و دلبستگی به غیر از تو، رها شوم
تا به آزادی دست یابم و در" آغوشت " آرام گیرم.